Trasa "Tajemnice jeziora Szmaragdowego" - www.bukowa.szczecin.pl

Na ulicę Batalionów Chłopskich można dojechać autobusami linii 55, 66 i 64 . Aby dojść nad jezioro Szmaragdowe musimy odbić w lewo (idąc/jadąc od strony przystanku) w ulicę Kopalnianą i podążać pod górę do jej końca. Ciekawym wariantem dojścia jest również czrny szlak, wiodący od ulicy Poległych przy cmentarzu w Zdrojach. Tutaj, przy zajeździe Szmaragd, zaczyna się nasza trasa.

Zaczynamy na mostku widokowym (2)  który jest pozostałością torowiska kolejki wywożącej urobek kopalniany. Udajemy się wzdłuż lewego brzegu jeziora - schodzimy w prawo po schodach na nową ścieżkę turystyczną wiodącą bezpośrednio przy brzegu. Po lewej bardzo strome , wysokie na kilkadziesiąt metrów, skarpy wyrobiska dawnej kopalni kredy. Warto zwrócić uwagę na zabezpieczenia zapobiegające osuwaniu się gruntu. Dochodzimy do drewnianego mostku (12) i Ławeczki Zakochanych przy południowym urwisku. Tu warto się na chwilę zatrzymać i poczytać trochę o dziejach tego miejsca.

W tej części Wzgórz Bukowych porwaki skał wapiennych osiągnęły grubość do 60 m i stały się one przedmiotem eksploatacji począwszy od 1862 roku. Urobek był wywożony do pobliskiej cementowni "Stern" której założycielami byli kupcy Toepffer i Grawitz,  zlokalizowanej  pomiędzy dzisiejszą ulicą  Batalionów Chłopskich a brzegiem Regalicy, na  wysokości ulicy Kopalnianej i Grabowej. Produkowano w  niej cement portlandzki. Skały wydobywane były ręcznie ze względu na łatwość odłupywania a następnie ładowane na wagoniki kolejki i transportowane systemem torowisk. Droga wiodła w dół, więc transport odbywał się z łatwością. Sączące się wody gruntowe były na bieżąco odpompowywane. Cały system działał bez zarzutu do momentu, kiedy eksploatacja przy południowej ścianie dotarła do zawodnionych piasków. Naruszenie tej struktury geologicznej spowodowało wytworzenie się olbrzymiego ciśnienia hydrostatycznego i katastrofalny w skutkach wypływ wód gruntowych wraz z osunięciem  się skarpy (1924r.). Wyrobisko zostało zalane do poziomu gruntu przy mostku, tworząc zbiornik wodny którego lustro znajduje się na poziomie 42 m.n.p.m . Jezioro jest cały czas zasilane z kilku źródeł przy południowym zboczu a woda odpływa do kanalizacji przy mostku. W 1959 r. miało miejsce kolejne osunięcie skarpy pomniejszające powierzchnię jeziora o 0,4 ha. W wyniku tych dramatycznych wydarzeń powstał bajeczny krajobraz jeziora otoczonego prawie 40-o metrowymi skarpami. W 1995 roku podjęto działania zapobiegające osuwaniu się gruntu oraz udostępniające brzeg jeziora turystom - budowa dolnej ścieżki turystycznej i monumentalnych schodów na południowo-zachodniej ścianie.

Udajemy się dalej na zachód mijając kolejne źródliska. Przed nami wspinaczka po monumentalnych schodach (11) na szczyt urwiska. Ale to nie koniec bo, zaraz po dojściu do ścieżki na górze, od razu odbijamy w prawo wspinając się dalej na jeszcze wyższe wzgórze, oddzielone od skarpy drewnianymi płotkami. Po prawej punkt widokowy (10)  przy którym uważny obserwator dostrzeże odsłonięte złoże margli (skał wapiennych). Dalej fundamenty radiostacji (9) z wejściem (zasypanym) do podziemi. Pierwotne przeznaczenie owych podziemi, do chwili obecnej, nie zostało ustalone. Wiadomo, że zostały one wybudowane w latach 30-tych, na niedługo przed wojną i być może, jeszcze w jej trakcie. Położenie i struktura mogą wskazywać na miejscowy  ośrodek dowodzenia. Schodzimy na dół i dalej drogą betonową, obok byłej bazy strażackiej (3), a następnie odbijamy w szeroką ścieżkę w lewo (żółty szlak) na Polanę Widok (4). Tutaj znajdują się paleniska, poniemiecki bunkier (wejście zasypano) i wspaniały punkt widokowy na dolinę Odry i Szczecin.

Opuszczamy polanę po drugiej stronie i schodzimy żółtym szlakiem, ścieżką wiodącą skosem po skarpie. Na skrzyżowaniu ścieżek w prawo na dół do ulicy Grabowej. Tutaj można na moment odbić w lewo do ruin pałacu Toepfferów (8) z 1906 roku. Toepfferowie byli właścicielami cementowni i fundatorami pałacu w którym znajdowała się, między innymi, mała biblioteka, sala bankietowa i sala bilardowa.  Mimo iż budynek przetrwał wojnę, to do dzisiaj pozostały tylko fundamenty. Przyczyną rozbiórki w latach 50-ych była... a jakże - potrzeba pozyskania cegły ;(  Toepfferowie i inni sympatycy masonerii spotykali się w  pałacu w specjalnej sali. Później, po dojściu do władzy hitlerowców,  cementownię i kopalnie przejęło państwo a dokumenty i księgi stanowiące archiwum loży zniszczono.  Wracamy na żółty szlak, przechodzimy bramę posiadłości a następnie odbijamy w lewo do "Groty Goeringa". Sztuczna grota - niegdyś miał tu przebywać ten hitlerowski dysydent, ale jest to historia raczej wątpliwa ;)  Do tego miejsca (5) można dojechać ulicą Grabową od ul. Batalionów Chłopskich. Betonowy łuk został zbudowany w celu ukazania kontrahentom cementowni "Stern" walorów jej produktu. Przed wojną były takie dwa. Stał na nich mały budyneczek we wschodnim stylu.   Luki miały wysokość 3.6  metra i rozpiętość 30 metrów. Na placyku przy grocie znajdują się dwa kamienne pomniki, upamiętniające wyprodukowanie dwóch pierwszych milionów ton cementu.

Podążamy dalej żółtym szlakiem. Ścieżka która odbija w prawo prowadzi nad tunelem (6) wychodzącym w bardzo głęboki wąwóz wiodący dalej pod wiaduktem kolejki fabrycznej (7). Są to dość niedostępne miejsca i  polecam odwiedzenie ich, tylko wyjątkowo zdesperowanym poszukiwaczom przygód ;) W lewo od owej ścieżki odbija droga leśna która schodzi łagodnie do starej kopalni i jest to zdecydowanie łagodniejsza trasa dotarcia do tunelu, ale łatwo można tu zbłądzić. My jednak (niedzielni turyści ;)) podążamy żółtym szlakiem, mając po prawej skarpy starej kopalni. Ostry skręt w prawo i dalej pod górę. W prawo odchodzi ścieżka do urwiska - tam miłośnicy przedzierania się przez zarośla mogą odnaleźć ciekawe punkty widokowe. Żółty szlak prowadzi nas, trochę skomplikowanym systemem ścieżek, z powrotem nad urwiska jeziora Szmaragdowego. Dalej nasza trasa wiedzie  skrajem urwisk z przepięknymi widokami na jezioro. Oznaczenia szlaków są tu trochę "zakręcone" , więc najlepiej trzymać się skraju skarpy aby nie pominąć ciekawych punktów widokowych.  W ten sposób  docieramy do punktu wyjścia przy mostku (2).

Tekst objęty prawem autorskim. Więcej na www.bukowa.szczecin.pl . Zapraszamy do zamieszczenia relacji z wycieczki na forum.

Pobierz opis jako zwykły tekst. Bez mapy i zdjęć.		Pobierz kompletny opis w formacie .doc (Word, Open Office i inne)

Zalecam uprzednie pobranie (zapisanie na dysku komputera) pliku. W tym celu kliknij prawym przyciskiem mszy na ikonie i wybierz:  "zapisz element docelowy jako" lub inne analogiczne polecenie..