Wzgórza Bukowe cechuje wyjątkowa rozmaitość warunków glebowych, wodnych a także klimatycznych. Właśnie dzięki tej wyjątkowości tworzą się różnorodne i liczne zbiorowiska roślinne. Na terenie Puszczy wyróżniono 86 zespołów roślinnych, z których trzynaście stanowią zespoły leśne. Największym zbiorowiskiem, dzięki któremu Puszcza zawdzięcza swoją nazwę jest Buczyna Pomorska. Buki zajmują największą powierzchnię spośród innych występujących na terenie parku zbiorowisk.

Z wymierających lub zagrożonych na Pomorzu roślin w buczynach spotkać można storczyki (np. buławnika czerwonego i gnieżnika leśnego turzyce rozsuniętą i czerńca gronkowego). Efektowne, pokrywające strome zbocza zbiorowiska kwaśnej buczyny i kwasolubne lasy bukowo-dębowe cechują się znacznym udziałem mszaków.

W dolinach strumieni występują zróżnicowane lasy łęgowe, z których na szczególną uwagę zasługuje jesionowy łęg podgórski bardzo rzadko spotykany na niżu Polski. W łęgach tych spotkać można osobliwości florystyczne, nieznane z innych miejsc w Polsce północnej lub bardzo rzadko spotykane i uznawane za ginące: turzyce zgrzebłowatą (jedyne stanowisko na polskim niżu), czartawę pośrednią, przełącznika górskiego.W bezodpływowych zagłębieniach występują olsy.

Poza lasami do cennych ze względu na występowanie chronionych i zagrożonych gatunków roślin należą zbiorowiska torfowiskowe z mszarami, na których spotkać można m. in. rosiczkę okrągłolistną i bagno zwyczajne (zwane też bagniakiem, dzikim rozmarynem lub rozmarynem leśnym), kompleksy turzycowisk, trzcinowisk i wilgotnych łąk nad rzekami i jeziorami. W wodach stwierdzano takie unikatowe gatunki jak np. jezierze giętka, elismę wodną i paproć - salwini pływająca.

W Puszczy Bukowej stwierdzono występowanie w sumie prawie l 100 gatunków roślin naczyniowych, spośród których 58 podlega ochronie prawnej, w tym 45 znajduje się pod ochroną całkowita (m. in. jarząb brekinia, wiciokrzew pomorski, grążel drobny, lilia złotogłów, widłaki, a także aż 18 gatunków storczyków). Na terenie Puszczy stwierdzone były także liczne osobliwości flory, często zagrożone na Pomorzu i w Polsce, nie objęte jednak ochroną prawną (m. in. marzyca czarniawa, centuria nadbrzeżna, brzeżyca jednokwiatowa).

Flora mchów obejmuje 279 gatunków, wśród których wiele należy do rzadkości na Pomorzu i w Polsce (np: zwójek Barbula, mszar nastroszony, płaszczeniec falisty czy też typowo górski krzewik lisi).

Wielce interesująca i bogata, bo licząca 328 gatunków jest flora grzybów. Pod ochrona całkowitą znajduje się 6 gatunków, zaś pod ochrona częściową wszystkie pozostałe.

W południowo-wschodniej części Puszczy Bukowej, w pobliżu wsi Glinna znajduje się ogród dendrologiczny, założony w 1823 r. pierwotnie jako szkółka leśna. Gospodarzem ogrodu jest Nadleśnictwo Gryfino a opiekunem naukowym prof. Jerzy Tumitowicz. Na powierzchni 3,61 ha rośnie już ponad 360 gatunków drzew i krzewów pochodzących z prawie całego świata. Do najcenniejszych drzew zaliczyć należy obumarły już, skutkiem przemarznięcia, największy w Polsce okaz mamutowca olbrzymiego (40m. wys./1.4m. śr.), jodłę olbrzymią (40 m. wys./1.3m. śr.), jodłę szlachetną (22.5 m. wys./0.7m. śr.) i orzesznika pięciolistkowego (32 m. wys./0.8m. śr.). Poza tym w ogrodzie rosną kasztany jadalne, platany klonolistne, choina kanadyjska, cyprysik groszkowy, cyprysik błotny, największy w Polsce cyprysik żywotnikowaty (14.5 m. wys./ /0.4 m. śr.). 24 gatunki klonów, 10 gatunków magnolii, 5 gatunków stewarcji i liczne gatunki oraz odmiany ostrokrzewów.

Tekst pochodzi z folderu o Szczecińskim Parku Krajobrazowym "Puszcza Bukowa", opracowanego przez zespół: Grażyna Domian, Krzysztof Ziarnek, Zbyszek Pajewski, Renata Duniec.

Ale czy musimy znać nazwy, systematykę i stopień unikatowości napotkanych roślin, aby się nimi zachwycać ? Oczywiście, że nie ! Wyruszajmy na szlak i cieszmy nasz wzrok tymi malutkimi i wielkimi roślinami naokoło uważając, aby nie zdeptać przez nieuwagę czegoś unikatowego. Dla zachęty parę fotek wykonanych w naszej Puszczy.