|
Pozostałości zastawki na stawie młyńskim.
Po lewej stronie Szwedzkiego Bruku, strumień Chojnówka szemrze o historii uroczyska, w którym tworzył kiedyś mąkę. Dowody istnienia starego młyna wodnego powoli odchodzą w niepamięć. Bardziej świadczy o nim nienaturalna rzeźba terenu, niż szczątkowe ruinki. Dowodzi się, że już od trzynastego stulecia strumień ten zasilał koło młyńskie. Z brzegu brukowanej drogi widzimy porastające wysoką trawą uroczysko, nieopodal na wzgórzu mamy niszczejący cmentarzyk ewangelicki, a obok niego poletko łowieckie. Miejsce warte zatrzymania się na dłuższą chwilę. Jego walory najlepiej doceniać w ciągu dnia. Po przeciwległej stronie wysoka skarpa daje poczucie intymności dla przechadzających się tam ludzi. Niczym odgrodzenie od współczesnego świata, pokryte drzewoskłonem.
Schody do restauracji Burmeistera.
Na Szwedzki Młyn trafimy, idąc czerwonym szlakiem z osiedla Bukowego, lub niebieskim z ulicy Mącznej (do Szwedzkiego Bruku) i dalej czerwonym szlakiem po zniszczonym bruku . Uroczysko powita nas szumem stopnia wodnego z niszczejącą zaporą po lewej stronie drogi i ruinami zabudowań po prawej.
Są to pozostałości dawnego młyna zbożowego, którego historia liczy ponad 700 lat. Pierwszym właścicielami byli Cystersi z Kołbacza (a któżby inny ;). Kolejni posiadacze to: Szwedzi - podczas Wojny 30-o Letniej zamienili młyn w prochowy - który strawił pożar, Hans Blaurock i jego spadkobiercy w okresie XII - XIX w. (ponownie jako młyn zbożowy) , Friedrich Jaeckel od 1838 r. który uruchomił tu produkcję papieru i worków dla pobliskiej cementowni Stern, i wreszcie Johannes Burmeister - w 1880 r. założył tu restaurację która przyciągnęła rzesze turystów a miejsce to stało się głównym ośrodkiem turystycznym na terenie puszczy. 
Historia tego miejsca gwałtownie urywa się w 1944 .r kiedy to w wyniku działań wojennych część zabudowań została zniszczona a następnie całość ulegała stopniowej dewastacji, aż do stanu obecnego, czyli nielicznych pozostałości w postaci: schodów, nasypu zapory i próchniejącej zastawki, zarośniętego stawu młyńskiego oraz fundamentów i sklepień piwnicznych. Na wzgórzu, po wschodniej stronie uroczyska znajduje się cmentarzyk ewangelicki rodziny Jaeckel. Parę lat temu, ktoś tam postawił wielki krzyż, w wyjątkowo nieudolnej formie, który ewidentnie zeszpecił to miejsce. Niestety konstrukcja monumentu została wykonana wyjątkowo solidnie i nawet służby leśne, mimo deklaracji że został on postawiony bezprawnie na terenie rezerwatu, na chwilę obecną nie potrafią znaleźć sposobu pozbycia się go.
Cmentarzyk ewangelicki. Otto Jaecke zginął podczas I Wojny Światowej we Francji.
Miejsce to również i dziś stanowi doskonały punkt początkowy wypadów wgłąb Puszczy Bukowej. Czerwonym szlakiem (na południe) dojdziemy do malowniczej Doliny Zielawy i dalej do Drogi Dolinnej (bruk) i Bramy Czwójdzińskego, skąd drogą brukowaną powrócimy na os. Bukowe (niedługa, familijna trasa na 2 godziny bez ostrych podejść). Cofając się trochę w kierunku autostrady i w prawo (niebieskim szlakiem), pokonując bardzo ostre podejście, trafimy na wczesnośredniowieczne grodzisko Chojna i dalej (przykładowo) za niebieskimi znakami, mijając Głaz Grońskiego, pod wiadukt na ulicy Chłopskiej (trasa na popołudniowy krótki spacerek ;). Dla bardziej ambitnych wędrowników polecam zielony szlak w kierunku południowym, koło Szwedzkiego Kamienia, przez Ponikwę i Czajczą Górę do Binowa. Bardzo urozmaicona trasa przez jedne z najpiękniejszych obszarów Puszczy Bukowej. Powrót z Binowa to już inna sprawa ;)
1. Fundamenty, ruiny i sklepienia piwniczne.
2. Dawny staw młyński (wyschnięty, porośnięty trzcinami)
3. Pozostałości zastawki.
4. Nielegalne palenisko.
5. Dobrze zachowane schody do dawnej restauracji.
6. Cmentarzyk ewangelicki na wzgórzu.
7. Grodzisko Chojna.
8. Młyńska Góra.
Sklepienie piwnicy przy zboczu Młyńskiej Góry.
Rozlewiska w dolinie strumienia Chojnówka (Dolina Chojnowska).
Zarośnięty trzcinami dawny staw młyński.
Ten obszar to rezerwat przyrody! Nie palmy tam ognisk, nie hałasujmy i nie dewastujmy krajobrazu wykopaliskami. Niech sama natura ma prawo do tego miejsca, które kiedyś, tak brutalnie zostało jej odebrane.
Szwedzki Młyn na przedwojennej fotografii.
|
